پیش از ورود به جزئیات بازار طلا، باید بدانیم چرا ما از گزارشهای «سیتیگروپ» استفاده کردیم و چرا تا این حد در بازارهای جهانی جریانساز است.
سیتیگروپ یکی از چهار بانک اصلی و بزرگ ایالات متحده (موسوم به Big Four) و یک غول مالی چندملیتی است. تیم تحقیقات کامودیتی (کالاهای اساسی) این بانک، به دلیل دسترسی به کلاندادههای اقتصادی و مدیریت حجم عظیمی از سرمایههای نهادی، نقش قطبنما را برای سرمایهگذاران بزرگ ایفا میکند. وقتی سیتیگروپ پیشبینی خود را تغییر میدهد، به این معناست که جریان «پول هوشمند» و نگاه بازیگران بزرگ والاستریت در حال تغییر مسیر است؛ به همین دلیل، بررسی دقیق تحلیلهای این نهاد برای درک نقشه راه آینده بازار طلا کاملاً ضروری است.
تعدیل انتظارات کوتاهمدت: عقبنشینی موقت طلا
در تازهترین ارزیابی، تیم تحقیقاتی سیتیگروپ هدف قیمتی سهماهه آینده طلا را از ۴۳۰۰ دلار به ۴۰۰۰ دلار در هر اونس کاهش داده است.
پیام اصلی این بانک شفاف است: «در کوتاهمدت، موتور محرک قدرتمندی که بتواند یک رالی صعودی جدید و پایدار را برای طلا رقم بزند، دیده نمیشود.» این تغییر دیدگاه ریشه در بهبود نسبی متغیرهای کلان اقتصادی دارد. با فروکش کردن تغریبی تب تنشهای ژئوپلیتیک، عطش بازار برای پناه بردن به «داراییهای امن» کاهش یافته است.
از سوی دیگر، تثبیت بازده واقعی اوراق قرضه و قدرتنمایی موقت دلار آمریکا، فشار مضاعفی بر قیمت فلز زرد وارد کرده است. در کنار این موارد، کاهش شتاب خرید طلای فیزیکی توسط بانکهای مرکزی جهان و کند شدن روند ورود سرمایه به صندوقهای قابل معامله (ETF) طلا، از سرعت رشد این بازار کاسته است.
چشمانداز میانمدت: آیا طلا پتانسیل پرواز دوباره را دارد؟
علیرغم این نگاه محتاطانه در کوتاهمدت، سیتیگروپ همچنان درهای صعود را کاملاً نبسته است. به باور تحلیلگران این بانک، اگر سایه رکود بر سر اقتصاد سنگینی کند یا غول تورم دوباره بیدار شود، عبور طلا از مرز ۴۰۰۰ دلار در تابستان پیش رو دور از ذهن نخواهد بود. اهمیت این گزارش در حفظ دیدگاه بلندمدت آن است؛ سیتیگروپ هدف ۶ تا ۱۲ ماهه طلا را بدون تغییر روی عدد ۴۵۰۰ دلار نگه داشته است. تحقق این هدف مشروط به چرخش سیاستهای فدرال رزرو به سمت رویکردهای انبساطی (کاهش نرخ بهره) یا بروز شوکهای غیرمنتظره ژئوپلیتیک در سطح جهان است.
استراتژی جایگزین: درخشش نقره و چرخش به سوی فلزات صنعتی
پیشتر در ماه ژانویه، این بانک تارگتهای بسیار خوشبینانهای (طلای ۵۰۰۰ دلاری و نقره ۱۰۰۱ دلاری) را مطرح کرده بود. با وجود تعدیل این ارقام، استراتژیستهای سیتیگروپ همچنان معتقدند که در رقابت میان دو فلز گرانبها، نقره پتانسیل رشد و عملکرد بهتری نسبت به طلا خواهد داشت.
نکته کلیدی و جذاب این گزارش برای سرمایهگذاران هوشمند، پیشبینی یک «شیفت استراتژیک» در بازار است. سیتیگروپ بر این باور است که با عبور از سهماهه نخست سال و کاهش احتمالی تنشهای جهانی، توجه بازار از فلزات گرانبها برداشته شده و به سمت فلزات پایه و صنعتی معطوف خواهد شد.
بر این اساس، پیشبینی میشود که فلزاتی نظیر مس و آلومینیوم در نیمه دوم سال ۲۰۲۶ ستارگان بیچونوچرای بازارهای کالایی باشند.
نتیجهگیری: گزارش اخیر سیتیگروپ سیگنالی برای خروج از بازار طلا نیست، بلکه دعوتی به واقعبینی در کوتاهمدت و تغییر استراتژی به سمت داراییهای پربازدهتر نظیر نقره و فلزات صنعتی در افق پیش رو است.